ถ้าก.ม ปิดปาก คุ้มครอง การแฉ ไม่เฉพาะเรื่องเงิน แต่เป็นเรื่องของ”ดุลพินิจ “ คงจะดีมากๆๆๆๆ เพราะดุลพินิจนี่แหละ คือ ช่องทางหาผลประโยชน์ผ่านหลายมือเก็บ จนไม่มีใบเสร็จ แต่ถ้าดุลพินิจมันขัดต่อหน้าที่ กฎหมาย และ จริยธรรม ที่หลักฐานมันปรากฎจริงในสำนวน ก็น่าจะมีการ”เอาผิด” คนใช้ดุลพินิจ ที่ไม่ชอบนั้นด้วย

โดยเฉพาะวงการยุติธรรม การใช้ดุลพินิจแม้จะเป็นอำนาจ”อิสระ” แต่ก็ต้องตรวจสอบเอาผิดได้ ไม่ใช่ เอาไว้อคติหรือหาประโยชน์

และหน่วยงานก็ช่วยกันปกป้องไม่”ตรวจสอบ” แล้วปัดตก แจ้งว่า “ไม่มีมูล ยุติเรื่องสอบ “ ง่ายๆเช่นนี้ เราจะปราบทุจริตประพฤติมิชอบได้อย่างไร

หากกระบวนการยุติธรรมยังทำหน้าที่ “ตรวจจับกันเอง” ไม่ได้ผลเช่นนี้