ข้อสอบนักก.ม

ปชชยื่นคำร้องต่อศาล “มูลเหตุแห่งสิทธิในการบังคับคดีของโจทก์ไม่มี” ศาลชั้นต้นตัดสินว่า “เป็นการร้องขอเพิกถอนการบังคับคดีเกินอายุความ”
ผู้ร้องอุทธรณ์ – ศาลพิจารณาผิดประเด็น

ศาลอุทธรณ์ ตัดสิน ยกข้อกฎหมายการเพิกถอนการบังคับคดีมาวินิจฉัย เห็นชอบกับศาลชั้นต้น

ผู้ร้องขออนุญาตฎีกา ว่า ศาลตัดสินไม่ตรงประเด็นที่ร้อง

ศาลฎีกา ตัดสิน ว่า “ฎีกาของผู้ร้องไม่เป็นปัญหาสำคัญที่ศาลฎีกาควรวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา249 เพราะข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายแล้วไม่อาจมีผลเปลื่ยนแปลงสาระสำคัญในคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์
จึงมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ผู้ร้องฎีกา ยกคำร้อง และไม่รับฎีกาของผู้ร้อง”

จงอธิบายว่า 1.คำร้องของผู้ร้องมีความหมายว่าอย่างไร 2.คำพิพากษาของศาลตรงประเด็นคำร้องหรือไม่ เพราะเหตุใด
3.การขออนุญาตฎีกา กับ การไม่รับฎีกา เกี่ยวพันในคำขอหรือไม่ อย่างใด
4.หลักการเขียนคำพิพากษาต้องพิจารณาจากประเด็นของผู้ร้องที่อุทธรณ์มาวินิจฉัยหรือไม่ เพราะเหตุใด
5.การร้องของผู้ร้องเป็นไปในเรื่องของการคดีที่ไม่สุจริต เป็นการโต้แย้งเกี่ยวด้วย“มูลเหตุแห่งสิทธิในการบังคับคดีของโจทก์ไม่มี” มิใช่โต้แย้งว่าขอให้เพิกถอนการบังคับคดีเกินอายุความตามที่ศาลวินิจฉัย นักศึกษามีความคิดเห็นเป็นอย่างไร
6.คำวินิจฉัยของศาลฎีกาที่ยกมาตรา249ป.วิแพ่ง มาเป็นเหตุผลในการไม่อนุญาตให้ฎีกา และ ไม่รับฎีกา นั้น ชอบด้วยกฎหมายและหน้าที่ในการบังคับคดีหรือไม่ จงให้เหตุผล

ขอให้นักศึกษาโชคดี

พัชรินทร์ พันธวงศ์