เมื่อศาลใช้มาตรา249ป.วิแพ่งมาจำกัดสิทธิของปชช.ในการเข้าถึงความยุติธรรม “ง่ายและสั้น”หรือไม่

เดี๋ยวนี้ศาลฎีกา เขียนคำสั่งในการพิจารณา”คำขออนุญาตฎีกา” เพียงสรุปง่ายๆว่า “ฎีกาของผู้ร้องไม่เป็นปัญหาสำคัญที่ศาลฎีกาควรวินิจฉัยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา249 เพราะข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายแล้วไม่อาจมีผลเปลื่ยนแปลงสาระสำคัญในคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์
จึงมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ผู้ร้องฎีกา ยกคำร้อง และไม่รับฎีกาของผู้ร้อง”

ขัดกับหลักวิธีพิจารณาคดีและหลักในการเขียนคำพิพากษาที่ต้องแสดงความไม่เห็นด้วย ไม่เห็นชอบ ไว้เป็นประเด็นๆตามที่คู่ความใช้สิทธิในการสู้คดี

อย่างนี้จะเป็นอย่างที่ท่านวิชา มหาคุณ เขียนถึงหลักการเขียนคำพิพากษาที่เรียกว่า เป็นการตีหัวเข้าบ้านหรือไม่

คำพิพากษาหรือคำสั่ง เช่นนี้ นักกฎหมายเห็นด่วยหรือไม่ว่า ชอบด้วยกฎหมายและวิธีพิจารณาคดีหรือไม่